Moje studia prawa we Francji

Mój Erasmus we Francji trwał pół roku. I choć dla wielu Erasmus to synonim wakacji – w moim przypadku było inaczej. Bardzo inaczej…

STUDIA PRAWA WE FRANCJI

les études de droit en France

Podobieństwa

Zajęcia, tak jak w Polsce, podzielone są na wykłady (les cours) i ćwiczenia (TD : travaux dirigés).
Tak jak w Polsce, zaliczyć trzeba zarówno jedne, jak i drugie i formę zaliczenia wybiera prowadzący wykład czy ćwiczenia.
I znowu – tak jak w Polsce wykłady co do zasady nie są obowiązkowe, ale są profesorowie, którzy robią listy i można mieć z tego tytułu jakieś korzyści (na przykład podejść do egzaminu w tzw. przedterminie),

Różnice

Tych jest więcej.
Przede wszystkim, studia nie są jednolite magisterskie. Można zrobić tylko licencjat. Zdecydowanie zaleta, a co Wy uważacie?
Oprócz tego, we Francji już na trzecim roku wybiera się profil (jakby wstępną specjalizację) : droit public (prawo prywatne) ou droit public (prawo publiczne). W tym drugim segmencie pojawiają się przedmioty z zakresu publicznego prawa gospodarczego, prawa międzynaradowego czy unijnego. Z tego, co się orientowałam, takie profilowanie funkcjonuje na większości uczelni we Francji.

book, reading, monochrome

Kolejna różnica to samo podejście do nauczania. Zaznaczę, że tutaj kwestia może być bardzo indywidualna w zależności od uczelni. Na mojej była jednak wyraźna tendencja do kładzenia nacisku na praktykę. Pracowaliśmy głównie na orzecznictwie, rozważaliśmy różne przypadki. Na przykład, na ćwiczeniach z prawa karnego nie było obowiązku noszenia ze sobą kodeksu, co w Polsce było normą.
Takie skupienie się na praktyce stosowania prawa jest na pewno bardzo cenne i lepiej przygotowuje do zawodu. Uważam zresztą, że w polskim systemie nauczania prawa ten aspekt kuleje. Jednakże w Nicei pracy z materiałem źródłowym (aktami prawa) było jak dla mnie za mało. Odpowiedzi studentów często były intuicyjne albo oparte wyłącznie na orzecznictwie, a przecież nie o to chodzi w pracy prawnika.
Zatem to, czego brakowało mi w Polsce, odnalazłam we Francji. A to, czego brakowało we Francji, miałam w Polsce.

MOJA PRZYGODA NA WYDZIALE PRAWA W NICEI

mon aventure à la faculté de droit à Nice

Wybrałam prawo unijne, prawo międzynarodowe, konstytucyjne Francji i karne materialne.

Z dwóch ostatnich przedmiotów w ramach zaliczenia wykładu musiałam napisać rozprawkę prawniczą (une dissertation juridique).
Tych dwóch egzaminów nie zdałam. Nie dlatego, że nie umiałam. Dlatego, że nie opanowałam formy. Rozprawka prawnicza ma bardzo ściśle określoną formę. I nie chodzi tutaj tylko o prostą zasadę : wstęp, rozwinięcie i zakończenie. Nie. Rozprawka prawnicza ma konkretne nagłówki, numerowane np. wielkimi literami (broń Boże liczbami!), niektóre tytuły (a może żadne?) nie mogą zawierać odmienionych czasowników…

Zrozumienie tego w kilka miesięcy mnie przerosło. A profesorowie nie mieli zamiaru potraktować mnie ulgowo…

Ale wróćmy do początku.

Kiedy przyjechałam do Francji, mój francuski był na poziomie między B1 a B2. To był wrzesień 2016.

Niestety niewiele się zmieniło po powrocie do Polski, bo bardzo mało miałam kontaktu z żywym językiem. Spędzałam czas głównie z Polakami albo osobami anglojęzycznymi. Poza tym… miałam tak dużo nauki, że sporo czasu spędzałam z nosem w książkach, a nie balując na imprezach ?

Stres na uczelni i tęsknotę za chłopakiem rekompensowały przede wszystkim widoki, obecność morza i oczywiście francuskie jedzenie !

STUDIA W OBCYM JĘZYKU – OD JAKIEGO POZIOMU?

étudier dans une langue étrangère – à partir de quel niveau?

Powiedziałabym, że A2 w wielu przypadkach wystarczy. Ale to zależy od kilku czynników:

jak reagujesz na porażki?
jak trudne/angażujące są Twoje studia?
ile czasu będziesz chciał/mógł poświęcić na naukę?

Jak widzicie, zależy to nie tylko od czynników zewnętrznych, ale i wewnętrznych.
Oswojenie się ze słownictwem z zakresu naszych studiów to przy systematycznym kontakcie z materiałami miesiąc, maksymalnie dwa.

Jest to jednak kwestia indywidualna, zatem odpowiedzcie sobie szczerze na powyższe trzy pytania, zastanówcie i wierzę, że po takiej refleksji – sami poczujecie czy Wasz poziom jest już wystarczający, czy też nie 🙂

Tyle ode mnie!
Dajcie znać, co Was zaskoczyło, jakie są Wasze doświadczenia.

Bisous!

BONUS – SŁOWNICZEK STUDENTA WE FRANCJI

l’université
le campus
le faculté
l’offre de formation
le foyer d’étudiant
troisième année de licence
le master
une carte d’étudiant
le plan
les cours
les TD (traveaux dirigés)
une BU (bibliothèque universitaire)
un examen
à l’oral / à l’écrit
avoir une bonne note
passer des examens
attendre des résultats

uniwersytet
kampus
wydział
oferta edukacyjna
akademik
trzeci rok licencjatu
magisterka (studia)
legitymacja studencka
plan zajęć
wykłady
ćwiczenia
biblioteka uniwersytecka
egzamin
ustny / pisemny
mieć dobrą ocenę
zdawać egzaminy
czekać na wyniki

2 komentarze

  • Super wpis! Szkoda, że nie znalazłam nic podobnego, jak sama wyjeżdżałam na Ersamusa z prawa do Bordeaux we wrześniu 🙂 I miałam podobnie – zero taryfy ulgowej na egzaminach (ja miałam akurat ustne). Ale jak się ktoś wacha, to mocno polecam – mój poziom francuskiego był na poziomie ok. B1, ale samo opanowanie słownictwa i struktur gramatycznych związanych ściśle z kierunkiem nie było takie trudne jak myślałam, że będzie 🙂 Pozdrowienia!

    • Cześć Kornelia!
      Podpisuję się pod Twoją zachętą !
      I gratuluję odwagi 🙂 Mam nadzieję, że ostatecznie wszystko z egzaminami potoczyło się dobrze.
      Bisous

Dodaj komentarz

5 × dwa =